Tijdens mijn verblijf in Barcelona werd ik geconfronteerd met een aangrijpende gebeurtenis: het plotselinge verlies van een dierbare vriend, Axel. Uit rouw en als eerbetoon heb ik verschillende tekeningen van hem gemaakt om onze kostbare momenten samen, te herbeleven. Ik besloot deze tekeningen op een bijzondere manier te presenteren op school. Ik verzamelde alle tekeningen in één bestand en stuurde dit naar mensen door die bij het presentatie moment aanwezig waren. Ik vroeg hen om de tekening die hen het meeste aansprak op hun telefoon te openen en hun telefoon naast de anderen op de grond te leggen. De ruimte werd gehuld in duisternis, en het enige lichtpuntje was het schijnsel van de telefoons met Axels tekeningen. Zo ontstonden digitale kaarsjes ter ere aan Axel.

Nu ik niet langer nieuwe herinneringen kan creëren met Axel, vind ik troost in het vastleggen van kostbare momenten door middel van deze momenten te tekenen. Op die manier voel ik me toch weer even samen met hem. Maar op papier kan ik ook nieuwe herinneringen creëren. Dit wil ik graag delen met anderen. Niet alleen de dood heeft mij dit doen realiseren maar ook mijn familie die op verschillende plekken van de wereld woont heeft mij geïnspireerd. Door ook die bij elkaar op een portret te kunnen zetten ben ik toch dichter bij hen. In tekeningen kan het moment stilstaan en kan het onrealistische ook realistisch lijken. Zo is het idee ontstaan van ‘Unforgettable Drawings’, een eerbetoon aan dierbare (herinneringen) die voor altijd bij ons blijven.